door Renske Oldenboom
Medezeggenschap is geen gemakkelijke zaak, ook niet op de universiteit. Het is investeren in waar je mogelijk zelf geen profijt van het. Voor studenten is dat moeilijk voorstelbaar. Toch doen ze mee, om invloed te hebben op de kwaliteit van het onderwijs.
Het is een recht dat in de 70er jaren is verworven, door de studenten van toen. Ouderwets en paternalistisch, vonden ze het onderwijs toen, dat docenten de baas waren over wat zij moesten leren. Zij hadden zelf ook een mening! Destijds vond men de eisen van studenten redelijk, en zo kwam er medezeggenschap voor studenten in het onderwijs. Het gaf je het gevoel dat je meetelde, en het stimuleerde je enorm om na te denken over wat je nu precies wilden leren. Mijn docent dogmatiek gaf me de kans zelf mijn literatuurlijst samen te stellen. Hij bezorgde mij op die manier een fantastisch tentamen en ik raakte betrokken bij wat ik leerde.
Bezetting
De inleider van onze middag met studentvertegenwoordigers in de faculteit TBM (Techniek, Bestuur en Management) is een onderwijsdirecteur. Hij vertelt met glimmende ogen hoe hij de universiteit van Wageningen heeft bezet, destijds. 'Wij wilden iets over ons eigen onderwijs te zeggen hebben. Dat was belangrijk voor ons en dat vind ik nog steeds belangrijk, dat studenten mee kunnen praten over hun eigen onderwijs', zegt hij tegen de studenten, die uit Latijns Amerika, Afrika, Nederland en het Midden Oosten afkomstig zijn. ‘Jullie moeten een luis in de pels zijn voor ons. Jullie zijn onafhankelijk en jullie stem kan de doorslag geven.’ Er ontstaat een discussie over wat dat eigenlijk betekent, dat je als student deelneemt aan 'medezeggenschap' in de onderwijscommissie en facultaire studentenraad. Je kunt niets voor jezelf veranderen, waarschuwt de onderwijsdirecteur. Je doet het voor anderen, voor mensen die na jou studeren.
De inleider van onze middag met studentvertegenwoordigers in de faculteit TBM (Techniek, Bestuur en Management) is een onderwijsdirecteur. Hij vertelt met glimmende ogen hoe hij de universiteit van Wageningen heeft bezet, destijds. 'Wij wilden iets over ons eigen onderwijs te zeggen hebben. Dat was belangrijk voor ons en dat vind ik nog steeds belangrijk, dat studenten mee kunnen praten over hun eigen onderwijs', zegt hij tegen de studenten, die uit Latijns Amerika, Afrika, Nederland en het Midden Oosten afkomstig zijn. ‘Jullie moeten een luis in de pels zijn voor ons. Jullie zijn onafhankelijk en jullie stem kan de doorslag geven.’ Er ontstaat een discussie over wat dat eigenlijk betekent, dat je als student deelneemt aan 'medezeggenschap' in de onderwijscommissie en facultaire studentenraad. Je kunt niets voor jezelf veranderen, waarschuwt de onderwijsdirecteur. Je doet het voor anderen, voor mensen die na jou studeren.
Big smile
De deelnemers aan de training die Motiv geeft ter voorbereiding op het werken in de studentenraad zijn gemotiveerd. Ze weten nu dat ze er geen direct profijt van hebben voor hun eigen studie. Maar het is alleen al de moeite waard om met medezeggenschap te leren omgaan. De deelnemers onderzoeken hun talenten, bedenken hoe ze die kunnen inzetten en welke talenten of eigenschappen ze zouden willen versterken bij zichzelf. Het is belangrijk voor een goede teamgeest dat ze dit van elkaar weten en elkaar ermee kunnen uitdagen en helpen. We oefenen met een rollenspel. Juha heeft altijd een big smile op zijn gezicht, maar is beslist niet mals in zijn oordelen. Arina is altijd heel serieus en gedegen, maar haar argumenten vallen weg als ze deze te vroeg in de vergadering ventileert. Jan vindt zichzelf integer, maar weet nooit zijn enorme overtuigende kracht op het juiste moment in te zetten. Zo leren ze gezamenlijk wat hun sterke en zwakke punten zijn. Voor ons is dit een bijzondere middag, waarin we mensen ondersteunen en versterken om te participeren in onze samenleving, in dit geval de universiteit.
De deelnemers aan de training die Motiv geeft ter voorbereiding op het werken in de studentenraad zijn gemotiveerd. Ze weten nu dat ze er geen direct profijt van hebben voor hun eigen studie. Maar het is alleen al de moeite waard om met medezeggenschap te leren omgaan. De deelnemers onderzoeken hun talenten, bedenken hoe ze die kunnen inzetten en welke talenten of eigenschappen ze zouden willen versterken bij zichzelf. Het is belangrijk voor een goede teamgeest dat ze dit van elkaar weten en elkaar ermee kunnen uitdagen en helpen. We oefenen met een rollenspel. Juha heeft altijd een big smile op zijn gezicht, maar is beslist niet mals in zijn oordelen. Arina is altijd heel serieus en gedegen, maar haar argumenten vallen weg als ze deze te vroeg in de vergadering ventileert. Jan vindt zichzelf integer, maar weet nooit zijn enorme overtuigende kracht op het juiste moment in te zetten. Zo leren ze gezamenlijk wat hun sterke en zwakke punten zijn. Voor ons is dit een bijzondere middag, waarin we mensen ondersteunen en versterken om te participeren in onze samenleving, in dit geval de universiteit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten