Lekker avondje film kijken

door Günther Sturms

Op 7 februari jl. organiseerde MoTiv een filmavond als voorbereiding op Pasen.  Als startbijeenkomst en als leidraad van het Paasproject is gekozen voor de prachtige film Des Hommes et des Dieux. Een film die goed past bij ons christenen in onze moderne wereld.

De film Des Hommes et des Dieux van regisseur Xavier Beauvois  is gebaseerd op een waargebeurd incident en speelt zich af in 1996 in een klooster, ergens in Algerije. Daar leven acht Franse monniken in volstrekte harmonie met de islamitische dorpsgenoten. Alles gaat jaren goed tot terreur en geweld de regio steeds meer beginnen over te nemen. Als fundamentalistische groeperingen een aantal buitenlandse werknemers vermoorden, beginnen de monniken zich af te vragen of het wel veilig is om in hun klooster te blijven. Ondanks hun twijfels besluiten ze niet te zwichten voor de terreur en vertrekken ze niet, daarbij troost vindend in hun sterke geloof.

In Des Hommes et des Dieux staan de persoonlijke afwegingen van de acht monniken centraal, die voor zichzelf moeten uitmaken om te blijven of te vluchten voor het gevaar. De film trekt veel tijd uit voor onderlinge discussies en laat daarbij op fraaie wijze zien hoe iedereen worstelt de juiste beslissing te maken.

Uiteindelijk lukt het broeder Luc (Lambert Wilson) iedereen ervan te overtuigen dat het beste zou zijn om voet bij stuk te houden en te blijven vertrouwen in kracht van God. De monniken voelen zich ook verantwoordelijk voor de dorpsgenoten die geterroriseerd worden door het geweld en bij hen aankloppen voor medische steun. De verantwoordelijkheid van de monniken slaat nooit om in een postkolonialistisch superioriteitsgevoel, dat natuurlijk altijd op de loer ligt. Alsof de Algerijnse dorpelingen per definitie behoefte hebben aan de aanwezigheid van Franse monniken.

Zo ligt het helemaal niet. De monniken blijven, omdat ze een belofte hebben afgelegd aan elkaar en aan God. Ze zijn zich bewust van de gevolgen van hun keuze, maar wijken niet. Dit wordt schitterend benadrukt in een zeldzaam ontroerende scène aan het eind van de film als de acht hun laatste avondmaal aanvatten met de muziek van Tsjaikovski’s Zwanenmeer op de achtergrond.

Parallellen met pasen en onze christelijke waarden zijn duidelijk te trekken. Als christenen hebben wij beloften aan elkaar en aan de eeuwige gedaan om het Koninkrijks Gods uit te dragen. We hebben een prachtig verhaal over geloof, hoop en vrede. Als katholiek theoloog noem ik de sociale leer van de kerk.  In tijden van kerkkrimp en onbegrip van zou je haast de kerkdeuren willen sluiten voor ‘vreemden’ en zo het seculaire discours verlaten. MoTiv blijft luisteren en in gesprek met alle mensen, met alle studenten. Want ook in de ‘buitenwereld’ is heil en schoonheid te vinden. Ook als het moelijk wordt en we de woorden soms niet hebben. Of woorden die op het eerste gezicht ver af staan van onze kerkelijk-liturgische traditie. Blijven we in zo’n context trouw aan onze belofte aan elkaar?! Blijven we werken aan Kerk en Wereld?

In Nederland doen studenten alles zelf

door Renske Oldenboom

Wie creatief wil zijn in zijn vak als theoloog en anderen wil inspireren, die moet van tijd tot tijd eropuit om zelf inspiratie op te doen. Dániel Pűski, een van onze Hongaarse collega’s, is in Nederland als lid van het Europese bestuur van de organisatie van studentenpastores. Afgelopen zomer organiseerde Dániel de Europese Conferentie van Studentenpastores aan zijn universiteit in Debrecen. Mijn collega Gűnther Sturms en ik gaven daar een paar workshops.

Dániel is ervan overtuigd dat hij veel van de ideeën die hij gebruikt aan zijn universiteit in Debrecen (30.000 studenten) opdoet door zich open te stellen voor zijn collega’s. Daarom maakt hij van de gelegenheid gebruik om ook even langs Delft te komen. We ontvangen hem op de Voorstraat en Dániel vertelt over zijn werk, de leiderschapstrainingen die hij aan studenten geeft, en hoe belangrijk de kerk is voor studenten als plaats waar ze elkaar kunnen ontmoeten en andere studenten leren kennen. Elke woensdag organiseert hij een kerkdienst en een maaltijd voor zo’n 125 studenten. De studentenkerk groeit en wordt zo groot dat hij niet meer alles zelf kan doen. Als hij vertelt dat studenten in Hongarije eigenlijk geen eigen organisaties hebben, en dat er heel veel wantrouwen in de maatschappij is tegen organisaties en instituties, besluiten we ter plekke om langs te gaan bij een van de grootste studentenverenigingen in Delft: KSV Virgiel.

Doe-het-zelf

We wandelen naar het St. Barbara Klooster en worden daar rondgeleid door Katja, commissaris Externe Betrekkingen. Dániel is stomverbaasd dat de studenten alles zelf organiseren en dat ze daar fulltime mee bezig zijn. Nog verbaasder is hij als hij hoort dat zo'n organisatie met 1700 studenten en een grote jaaromzet door studenten gerund wordt. Hij is onder de indruk van de Nederlandse Civil Society, daar waar mensen zelf allerlei organisaties oprichten en onderhouden, zoals sportclubs en studentenverenigingen.

Groei

Het wantrouwen in de Hongaarse maatschappij is nog steeds erg groot, zegt Dániel. Mensen zijn wars van instituties en vertrouwen elkaar niet. Daarom vraagt hij aan de studente die ons rondleidt ook: waarom worden mensen hier lid? Vertrouwen ze jullie wel? Hoe weet je dat het een ‘goede’ en niet een ‘foute’ organisatie is? Katja vertelt hoe studenten zelf kiezen en hoe belangrijk het is voor studenten om lid te worden van jaargroepen en mee te doen in de organisatie. Een studentenvereniging is deel van de opleiding, maakt ze duidelijk. Hier kunnen ze groeien door te leren zich in te zetten voor elkaar. Het is voor haar allemaal heel vanzelfsprekend.

Volwassen

Wanneer we naar buiten komen vertelt Daniel dat het hem opvalt dat Nederlandse studenten volwassener zijn dan Hongaarse studenten. En wij weten weer dan onze Civil society, al die organisaties en clubjes, in alle lagen van de maatschappij waar ook wij als studentenpastoraat deel van uit maken, een groot goed is.

Geloven in een werelds gesprek - 10 jaar Motiv

door Hans van Drongelen

Het is dit jaar tien jaar terug dat het studentenpastoraat Delft haar naam veranderde in MoTiv en zo een andere, meer bij de tijd en doelgroep passende uitstraling kreeg. Er is in die tien jaar veel gebeurd. Tien jaar MoTiv zijn jaren van grensverleggende activiteiten en groeiende naamsbekendheid in studentenland. En daarbuiten.

De afgelopen jaren heeft een student theologie in Tilburg, Arnold de Jong, een oud-student van de TU die bekend was met het studentenpastoraat, een historische schets geschreven over de aanloop naar het moment waarop het studentenpastoraat MoTiv werd. Het is een boeiend en persoonlijk verslag geworden van iemand die in de geschiedenis van het studentenpastoraat Delft ook zijn eigen geloofsontwikkeling herkent. Bijzonder is dat hij deze schets opzette vanuit een opdracht voor het vak Kerkgeschiedenis, maar zo gegrepen werd door het verhaal van het pastoraat zoals het uit de Maandbrieven naarvoren kwam, dat hij niet meer kon stoppen, Voor zijn studie stond 60 uur, maar daar is hij inmiddels ver aan voorbij. Zijn docent was meer dan tevreden met het bereikte resultaat. Wij zijn dat ook. En na wat herzieningen en correcties proberen we van dit verhaal een feestelijke uitgave te maken voor het jubileum.'Geloven in een werelds gesprek', is de passende titel van deze studie.

Actie  

Tien jaar MoTiv vragen niet alleen om een terugblik, maar ook om festiviteiten. Deze zijn we nu aan het opzetten. Want MoTiv heeft als kenmerk dat het graag vooruitkijkt en bezig is met de vragen en kwesties van jonge mensen vandaag en morgen. Daarom willen we de gelegenheid aangrijpen om dit jaar enkele evenementen te organiseren waarin we studenten en professionals willen uitdagen om in een werelds gesprek te vertellen waarin ze geloven. Op deze manier wil MoTiv aan studenten en organisaties laten zien dat we de naam MoTiv – van motivatie – waard zijn. Motivatie en inspiratie zijn de bronnen van waaruit mensen leven en werken. Dit is de bron waar wij als organisatie uit opereren. En graag laten we anderen hierin delen. Het vinden of soms zelfs her-vinden van persoonlijke motivatie en inspiratie verandert mensen ten diepste. Motiv gaat graag voor de actie, maar zoals de oude monniken al wisten, geen actie zonder gedegen contemplatie. Op deze twee zuilen is moTiv gefundeerd.