door Renske Oldenboom
Wie creatief wil zijn in zijn vak als theoloog en anderen wil inspireren, die moet van tijd tot tijd eropuit om zelf inspiratie op te doen. Dániel Pűski, een van onze Hongaarse collega’s, is in Nederland als lid van het Europese bestuur van de organisatie van studentenpastores. Afgelopen zomer organiseerde Dániel de Europese Conferentie van Studentenpastores aan zijn universiteit in Debrecen. Mijn collega Gűnther Sturms en ik gaven daar een paar workshops.
Dániel is ervan overtuigd dat hij veel van de ideeën die hij gebruikt aan zijn universiteit in Debrecen (30.000 studenten) opdoet door zich open te stellen voor zijn collega’s. Daarom maakt hij van de gelegenheid gebruik om ook even langs Delft te komen. We ontvangen hem op de Voorstraat en Dániel vertelt over zijn werk, de leiderschapstrainingen die hij aan studenten geeft, en hoe belangrijk de kerk is voor studenten als plaats waar ze elkaar kunnen ontmoeten en andere studenten leren kennen. Elke woensdag organiseert hij een kerkdienst en een maaltijd voor zo’n 125 studenten. De studentenkerk groeit en wordt zo groot dat hij niet meer alles zelf kan doen. Als hij vertelt dat studenten in Hongarije eigenlijk geen eigen organisaties hebben, en dat er heel veel wantrouwen in de maatschappij is tegen organisaties en instituties, besluiten we ter plekke om langs te gaan bij een van de grootste studentenverenigingen in Delft: KSV Virgiel.
Doe-het-zelf
We wandelen naar het St. Barbara Klooster en worden daar rondgeleid door Katja, commissaris Externe Betrekkingen. Dániel is stomverbaasd dat de studenten alles zelf organiseren en dat ze daar fulltime mee bezig zijn. Nog verbaasder is hij als hij hoort dat zo'n organisatie met 1700 studenten en een grote jaaromzet door studenten gerund wordt. Hij is onder de indruk van de Nederlandse Civil Society, daar waar mensen zelf allerlei organisaties oprichten en onderhouden, zoals sportclubs en studentenverenigingen.
Groei
Het wantrouwen in de Hongaarse maatschappij is nog steeds erg groot, zegt Dániel. Mensen zijn wars van instituties en vertrouwen elkaar niet. Daarom vraagt hij aan de studente die ons rondleidt ook: waarom worden mensen hier lid? Vertrouwen ze jullie wel? Hoe weet je dat het een ‘goede’ en niet een ‘foute’ organisatie is? Katja vertelt hoe studenten zelf kiezen en hoe belangrijk het is voor studenten om lid te worden van jaargroepen en mee te doen in de organisatie. Een studentenvereniging is deel van de opleiding, maakt ze duidelijk. Hier kunnen ze groeien door te leren zich in te zetten voor elkaar. Het is voor haar allemaal heel vanzelfsprekend.
Volwassen
Wanneer we naar buiten komen vertelt Daniel dat het hem opvalt dat Nederlandse studenten volwassener zijn dan Hongaarse studenten. En wij weten weer dan onze Civil society, al die organisaties en clubjes, in alle lagen van de maatschappij waar ook wij als studentenpastoraat deel van uit maken, een groot goed is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten